Εκείνη…

Εκείνη…

Φαντάζει πολύ δύσκολο να αποτυπωθούν με λέξεις τα συναισθήματα που μας διακατέχουν κάθε φορά που φέρνουμε στο μυαλό μας την μια και μοναδική μητέρα μας. Και πράγματι είναι πολύ δύσκολο. Όταν όμως ήρθε η ώρα να γράψω για σένα μαμά, έκλεισα τα μάτια μου κάθισα αναπαυτικά στην καρέκλα μου και τα λόγια βγήκαν αβίαστα, τα συναισθήματα ξεκλειδώθηκαν μαγικά.

Ακούμε καθημερινά «ωδές για την Ελληνίδα μάνα» και γνωρίζουμε καλά όλα τα χαρακτηριστικά της. Εσύ όμως δεν είσαι τέτοια, και χαίρομαι πολύ για αυτό. Ή ακόμα και αν είσαι το κρατάς πολύ καλά κρυμμένο μέσα σου. Δεν ήσουν ποτέ η μαμά η καταπιεστική, η εκνευριστική, η μαμά «ζακέτα να πάρεις». Δούλεψες από την αρχή της ζωής μου πάνω σε αυτή τη σχέση, επένδυσες και νομίζω πως τελικά ανταμείφθηκες. Η σχέση μας ήταν σχέση εμπιστοσύνης και για αυτόν ακριβώς τον λόγο η επένδυση αποδείχθηκε επικερδής. Με άφηνες να προσπαθώ μόνη μου πάντα. Και ας αποτύγχανα. Ή ας έκανα λάθος. Μόνο έτσι μάθαινα πραγματικά. Δεν με είχες κλεισμένη σε μία γυάλα προσπαθώντας να με προστατέψεις από τα πάντα. Γιατί αυτό είναι πραγματικά μη πραγματοποιήσιμο. Εννοείται πως ήθελες μόνο το καλό μου, και ευχόσουν κάθε φορά όλα να πήγαιναν τέλεια, όμως ήξερες ότι η καταπίεση και η προσκόλληση πάνω μου, συνήθως θα είχε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Η εμπιστοσύνη και από τις δύο πλευρές νομίζω πως ήταν το μυστικό της επιτυχίας σε αυτή τη σχέση.  Και για αυτόν τον λόγο, δεν θα σου πω, και ας φανώ αχάριστη, ευχαριστώ για το έτοιμο φαγητό τα μεσημέρια, τα σιδερωμένα ρούχα και τα καθαρά σεντόνια. Γιατί νομίζω, αυτά τα κάνουν όλες οι μανούλες. Όμως εσύ μαμά δεν είσαι σαν όλες τις άλλες μανούλες. Είσαι εκείνη που αφιερώθηκες στην σωστή ανατροφή μου, χωρίς να αφήσεις τις επαγγελματικές σου υποχρεώσεις. Και νομίζω ότι τα πήγες πολύ καλά!

Με έμαθες τον κόσμο γύρω μου, και πώς να στέκομαι στα δικά μου πόδια πάνω σε αυτόν. Με έμαθες ότι με την ευγένεια δεν έχασε ποτέ κανείς, και ότι είναι πάντα οι λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά. Ακόμα, μου είπες πάντα να διεκδικώ το δίκιο μου και ίσως κάποιες φορές το παράκανα. Αλλά τι να κάνω, παιδί είμαι και εγώ. Ήσουν πάντα εκεί για να ακούσεις κάθε πρόβλημα, αταξία, ιδέα, ή παράπονο που είχα, με συμβούλευες χωρίς ποτέ να επιβάλλεις την γνώμη σου και για έναν περίεργο λόγο σχεδόν κάθε φορά (όχι πάντα, μην υπερβάλλουμε) είχες δίκιο. Αυτό μου αρέσει σε σένα μαμά, που όλα γινόταν με συζήτηση. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το ότι μου έμαθες να μην λέω ψέματα, και λέω ότι μου έμαθες, γιατί ακόμα και όταν είπα και εσύ το κατάλαβες δεν έπεσες ποτέ να με φας. Έδειχνες μια ήρεμη κατανόηση και με συζήτηση βρίσκαμε την λύση. Όμως ήσουν ανένδοτη στην πειθαρχία μου και την ανατροφή μου. Γι’ αυτό, αν και μοναχοκόρη, ακόμα και όταν είχατε (πάντα μαζί με τον ήρωα μπαμπά) πολλά να μου δώσετε κυρίως στο υλικό επίπεδο, με μάθατε να μπορώ να ζω με τόσο όσα χρειάζομαι πραγματικά. Η φειδώ όμως αυτή δεν υπήρχε βέβαια και στα συναισθήματα. Και για αυτό σας είμαι ευγνώμων.

Μα καλά, τόση ώρα μιλάω σε χρόνο παρελθοντικό. Τα αλλάζω όλα και τα βάζω σε χρόνο ενεστώτα, γιατί όσο και αν μεγαλώνω θα είμαι πάντα το μικρό σας το παιδί και δεν θα σταματήσω ποτέ να μαθαίνω πράγματα από εσάς.

Ευχαριστώ λοιπόν μαμά, για όλα και για άλλα τόσα που χρειάζομαι σελίδες ολόκληρες να γράφω. Ευχαριστώ για αυτό που έγινα έχοντας πάντα ως πρότυπο τη δική σου γυναικεία φιγούρα.

Τέλος, ευχαριστώ που δεν είσαι η γνήσια Ελληνίδα μάνα, και ξέρεις ότι μπορώ να βγω και χωρίς ζακέτα ή χωρίς να φάω όλο μου το φαγητό.

Μπαμπά ελπίζω να δείξεις κατανόηση για αυτό το άρθρο, ο δικός σου «ύμνος» θα έρθει σύντομα.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: