Book we loved: Στη χώρα των χρυσών ήλιων

Book we loved: Στη χώρα των χρυσών ήλιων

Γεια σας αγαπημένοι μου!

Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα βιβλίο-χρονικό των τριώντελευταίων δεκαετιών του Αφγανιστάν. Το «Στη χώρα των χρυσών ήλιων» είναι ένα αφήγημα για την ιστορία, τον αγώνα επιβίωσης δύο γυναικών, της Μαριάμ και της Λεϊλά.Έναν αγώνα σε πολλαπλά μέτωπα που τον κρατά ενεργή η σχέση και η αλληλεγγύη που αναπτύσσεται ανάμεσα στις δύο γυναίκες, καθώς και η ελπίδα ότι, παρά τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις, το όνειρο ακόμα και αν δεν βγαίνει αληθινό, ανοίγει την πόρτα της προσωπικής ελευθερίας.

Η ιστορία των δύο κοριτσιών ξετυλίγεται παράλληλα,κάποτε συμπίπτει για να χωρίσει πάλι ξανά. Το σκηνικό του πολέμου είναι συνεχώς παρόν και δεν αφήνει τον αναγνώστη να ξεστρατίσει από την απάνθρωπη δύναμη του.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο βλέπουμε την δομή της οικογένειας, τον ρόλο της γυναίκας,τις ασχολίες και τα δικαιώματα τους. Επίσης, παρακολουθούμε τον θεσμό του γάμου και την δυναμική που έχει ο άνδρας μέσα σε αυτόν. Τι θέση έχει όμως μπορεί να έχει ο έρωτας, η φιλία και η ανθρωπιά μέσα στον πόλεμο;

Η μικρή Μαριάμ, ένα χαράμι, έχει ως όνειρο να ξεφύγει από την αυλή της μαμάς της, η οποία δεν της έδειξε ποτέ την στοργή και την φροντίδα που ήθελε η Μαριάμ. Της υπενθύμιζε συνέχεια ότι είναι ένα χαράμι, ένατίποτα. Ότι η δουλειά της κόρης είναι να υπομένει τα πάντα. Και ότι ανήκει στο σπίτι.

Η Λεϊλά, μεγάλωσε σε ένα διαφορετικό οικογενειακό πλαίσιο στην σκιά των χαμένων στον πόλεμο αδερφών της. Από μικρή ήταν μια ξεχωριστή φιγούρα για τα δεδομένα της εποχής και ήθελε να αφοσιωθεί στις σπουδές της. Βιώνειτον έρωτα και νιώθει πραγματικά ευτυχισμένη. Ο πόλεμος όμως έχει την ικανότητα να γκρεμίζει τα παιδικά όνειρα σαν χάρτινος πύργος και να δίνει τη δική τουτροπή στην ιστορία.

Και κάπως έτσι τα δύο κορίτσια συναντιούνται και μετά από πολλές διαφωνίες οι συγκυρίες τις φέρνουν κοντά και μια δυνατή φιλία γεννιέται. Η Μαριάμ μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε γνωρίσει ποτέ της την αγάπη. Πίστευε πως η αγάπη ήταν ένα ολέθριο λάθος, και ο συνένοχός της, η ελπίδα, ήταν μια προδοτική ψευδαίσθηση.

Στην πλοκή εμπεριέχεται με πολύ ωραίο τρόπο η ιστορία του Αφγανιστάν, η οποία παρουσιάζεται με λεπτομέρεια χωρίς ωστόσο να γίνεται κουραστική. Συνδυάζεται η παρουσίαση του πολέμου τόσο μέσω της περιγραφής των γεγονότων όσο και μέσα από τα μάτια των ηρώων. Οι Αφγανοί παρουσίαζαν τον εαυτό τους με τα τείχη στην κόκκινη Πόλη. Ξεχαρβαλωμένα από τους συνεχόμενους εισβολείς και καθόλου όμορφα στην όψη, αλλά ακόμα όρθια. Για τους κατοίκους της Καμπούλ η μετάνοια της πόλης ήρθε πολύ αργά. Τουλάχιστον ήρθε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: