Εσύ, ο άνθρωπός μου!

Εσύ, ο άνθρωπός μου!

Μεγαλώνεις. Διαπλάθεσαι. Εξελίσσεσαι. Στο μεταξύ συνειδητοποιείς και επαναπροσδιορίζεις. Ίσως κατάλαβες τι περιγράφουν οι λέξεις αυτές. Ίσως πέρασες και εσύ αυτή την δύσκολη αλλά λυτρωτική διαδικασία αυτοκριτικής.

Ήταν η στιγμή που κοιτάχτηκες στον καθρέφτη και το είδωλο που έβλεπες δεν ήταν πια τόσο οικείο. Ήταν η στιγμή που ένιωσες ξένος μπροστά στον ίδιο σου τον εαυτό. Στην αρχή εθελοτυφλείς και αρνείσαι αυτό που μόλις είδες. Μετά φοβάσαι. Φοβάσαι γιατί δεν ξέρεις. Δεν ξέρεις ποιο είναι το είδωλο που μόλις εμφανίστηκε στον καθρέφτη σου αλλά σίγουρα δεν είσαι εσύ. Τρομάζεις και δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Και έπειτα μπαίνεις στη διαδικασία να σκεφτείς πώς έφτασες στο σημείο αυτό και τι είναι αυτό που πρέπει να κάνεις για να βρεις ξανά τον εαυτό σου.

Αυτή βέβαια η διαδικασία είναι χρονοβόρα και απαιτεί ψυχολογική σταθερότητα και συναισθηματική καθαρότητα. Πολλές φορές θα νιώσεις εγκλωβισμένος μέσα σε έναν λαβύρινθο που εσύ ο ίδιος δημιούργησες αλλά θα ζητάς βοήθεια από άλλους.

Και εκεί κρύβεται το λάθος σου. Τις περισσότερες φορές ταυτίζουμε την ευτυχία και τη χαρά μας με συγκεκριμένα πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις. Όταν τα έχουμε νιώθουμε χαρούμενοι, ενώ η απώλεια τους μας κομματιάζει. Τα περιμένουμε γεμάτοι ανυπομονησία για να ξαναγίνουμε χαρούμενοι. Μα πόσο αφελείς είμαστε. Η ευτυχία μας δεν εξαρτάται από κανέναν και τίποτα εκτός από τον ίδιο μας το εαυτό. Επηρεάζεται ναι. Εξαρτάται όμως όχι.

Για αυτό το μοναδικό πράγμα που έχεις να κάνεις για να αρχίσεις να ξαναναγνωρίζεις εκείνο το είδωλο στον καθρέφτη είναι να αρχίσεις να δουλεύεις με σένα, για σένα. Πέρνα χρόνο με τον εαυτό σου. Μη φοβάσαι να μείνεις μόνος του. Μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσεις τα πράγματα που σου αρέσουν και εκείνα που σε χαλάνε. Την ώρα της αυτοκριτικής να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Και μετά έρχεται η ώρα που αλλάζεις τρόπο σκέψης και βάζεις ως προτεραιότητα τον εαυτό σου. Δεν χρειάζεσαι κανέναν άλλο για να σου υπενθυμίζει την αξία σου. Να έχεις πίστη σε σένα. Γιατί αν δεν πιστεύεις εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, πώς περιμένεις να το κάνουν οι άλλοι;

Τότε έρχεται η στιγμή που αποκτάς αυτοπεποίθηση. Στηρίζεσαι στα δικά σου πόδια και στις δικιές σου δυνάμεις. Εννοείται πως θέλουμε δίπλα μας δύο μάτια να μας κοιτάνε γεμάτα έρωτα και να σκορπάμε την ευτυχία, αλλά για να γίνει αυτό πρώτα πρέπει να γίνεις ανεξάρτητος και αυτόφωτος. Μόνο όταν θα αγαπήσεις πραγματικά τον εαυτό σου θα μπορείς να δώσεις αυτή την αγάπη στους γύρω σου.

Τέλος να είσαι σίγουρος πως όλα θα πάνε καλά, θα βρούνε την τροπή τους. Κι αν δεν πάνε, εσύ να είσαι καλά μαζί σου. Αυτό έχει σημασία. Να κοιτάς στον καθρέφτη το γνώριμο πια πρόσωπο και να μπορείς να το κοιτάς στα μάτια. Να του λες «θα τα καταφέρουμε» και να το πιστεύεις. Να γίνεσαι εσύ αυτό που χρειάζεσαι. Να είσαι η αλήθεια σου, ο άνθρωπός σου και το άλλο σου μισό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: