Το χρονικό προετοιμασίας του TEDxAUTH 2019.

Είναι τρίτη βράδυ. Σίγουρα μετά τα μεσάνυχτα. Είμαι στο σπίτι με φίλους και περνάμε καλά. Ξαφνικά χτυπάει το κινητό μου και βλέπω ένα νέο email. Μέχρι τότε, τα βράδια συνήθως δεν έλεγχα ποτέ τα email μου. Δεν ξέρω τι «μαγικό» συνέβη εκείνη τη φορά. Ήταν το email συγχαρητηρίων για την ένταξη μου στην οργανωτική ομάδα του TEDxAUTH 2019 ως web content manager- blogger. Η χαρά μου ανείπωτη. Άρχισα να το φωνάζω στους φίλους μου ενθουσιασμένη πια, ακόμα και αν εκείνοι δεν κατάλαβαν ακριβώς τι τους λέω.

Σε δύο μέρες είχαμε το πρώτο μας meeting. Ήταν 17 Δεκεμβρίου. Μια κρύα νύχτα, σε ένα γραφείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου 25 άτομα συμφώνησαν, χωρίς να το ξεστομίσουν ποτέ, ότι θα κάνουν τα πάντα για βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κάμποσες εβδομάδες αργότερα αυτό επιβεβαιώθηκε. Χτες έγινε πραγματικότητα. Το είδαμε όλοι. Το αισθανθήκαμε όλοι.

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι 25 άγνωστα και διαφορετικά μεταξύ τους άτομα θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τέτοιο τρόπο και να δουλέψουν τόσο σκληρά και με τόση αφοσίωση. Εννοείται πως υπήρχαν και στιγμές έντασης και προβλημάτων, αλλά ο τρόπος που τα ξεπεράσαμε και όλα αυτά είναι ακόμα μια επιβεβαίωση της μαγικής κατάστασης που βρισκόμασταν.

Είναι ξημέρωμα και γράφω αυτό το κείμενο γιατί νιώθω την ανάγκη να το επικοινωνήσω. Είναι τόσο δυνατή και ξεχωριστή εμπειρία που δεν μπορώ να πιστέψω ότι τελείωσε. Τον τελευταίο μήνα ειδικά, η ζωή μας περιτριγυριζόταν γύρω από αυτήν την μέρα. Και τώρα η μέρα αυτή πέρασε, γεμίζοντας μας με απέραντη χαρά και περηφάνια αλλά δίνοντας μας και συναισθήματα μελαγχολίας και στεναχώριας. Ναι, στεναχωριέμαι που το κινητό μου θα σταματήσει να χτυπάει το ξημέρωμα. Ναι, στεναχωριέμαι που δεν θα έχουμε meeting δύο τρεις φορές την εβδομάδα. Ναι, στεναχωριέμαι που όλο αυτό που προετοιμάζαμε τους τελευταίους μήνες τελείωσε. Είμαι όμως ευγνώμων που γνώρισα άτομα ξεχωριστά, άτομα με όρεξη για ζωή, άτομα που μου έδειξαν την δική τους… προοπτική. Ένα ευχαριστώ είναι πολύ λίγο και δεν χωράει όλα όσα θέλω να πω. Είμαι ευγνώμων για όλο αυτό. Για τις καλές μας στιγμές. Για τις πιο αδύναμες στιγμές. Για τα φίλους που έκανα. Για τα συναισθήματα που βίωσα. Για τις ιδέες που αντάλλαξα. Για όλα.

Αυτό σίγουρα δεν είναι «αντίο». Είναι «τα λέμε αργότερα».

See you later, alligator.

I will, crocodile.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: