Book we loved: Αχανής Μοναξιά

Γεια σας αγαπημένοι μου!

Ελπίζω αυτό το Σάββατο να σας βρίσκει χαμογελαστούς και ξεκούραστους. Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα βιβλίο που μου έστειλαν οι Εκδόσεις Κλειδάριθμος, το Αχανής Μοναξιά της Kristin Hannah.

Η υπόθεση του βιβλίου είναι η εξής: 1974. Ο Ερντ αποφασίζει να κάνει μια νέα αρχή με τη γυναίκα του, Κόρα, και τη δεκατριάχρονη κόρη τους Λένι, στη μακρινή Αλάσκα. Εκείνος, μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο του Βιετνάμ, δεν μπορεί να βρει τον εαυτό του και αλλάζει δουλειές και πόλεις συνεχώς. Εκατόν εξήντα στρέμματα γης και μια καλύβα που κληρονομεί από τον Μπο Χάρλαν αποτελεί τη σανίδα σωτηρίας τους και αποφασίζουν να την εκμεταλλευτούν. Όμως η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα είναι δύσκολη, παρά το γεγονός ότι οι ντόπιοι τούς καλοδέχονται και τους βοηθούν να γνωρίσουν τους κινδύνους της περιοχής και να κάνουν πιο εύκολη τη διαβίωσή τους. Το κρύο, το ατελείωτο σκοτάδι και οι πολιτικοκοινωνικές συνθήκες της εποχής, πυροδοτούν τις εμμονές του Ερντ και τον οδηγούν σε βίαια ξεσπάσματα και αλλοπρόσαλλες αποφάσεις. Η τοπική κοινωνία προσπαθεί να βοηθήσει τις δύο γυναίκες να ξεφύγουν από τον οξύθυμο χαρακτήρα του, αλλά η Κόρα δεν μπορεί να υπερβεί τα συναισθήματά της παρασύροντας και τη Λένι σε μια οδυνηρή καθημερινότητα. Η μόνη ελπίδα είναι ο έρωτας. Αλλά ο Ερντ δεν έχει πει την τελευταία του λέξη…

Δεν θα κρύψω το βιβλίο αυτό πέτυχε κέντρο, μίλησε απευθείας στην ψυχή μου. Οι λόγοι; Πάρα πολλοί…Αρχικά το σκηνικό της Αλάσκα ήταν κάτι παραπάνω από απλό τόπο δράσης του βιβλίου. Ένιωσα ότι η Αλάσκα είχε ψυχή. Ήταν παρούσα και εμβληματική για την πορεία και την εξέλιξη του βιβλίου. Όλα τα γεγονότα φορτίστηκαν λίγο περισσότερο γιατί έλαβαν χώρα συγκεκριμένα εκεί, στην Αλάσκα, το τελευταίο σύνορο. Ξεχώρισαν επίσης οι γυναικείοι χαρακτήρες και η δυναμικότητα που έδειξαν παρά την αντιφατικότητά τους, το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό που είναι χτισμένο γύρω από τον πόλεμο του Βιετνάμ και την ανασφάλεια που γέννησε σε κάθε σπίτι, ακόμα και αν το σπίτι αυτό βρίσκεται στο τελευταίο σύνορο. Τι να πούμε τώρα για τις ανατροπές; Που οι εξελίξεις τρέχουν, αλλά παράλληλα νιώθεις ότι έχουν περάσει από μέσα σου, σε έχουν επηρεάσει. Και όλα αυτά βέβαια μέχρι να γυρίσεις σελίδα και να μείνεις πάλι με το στόμα ανοιχτό.

Αν ψάχνετε ένα βιβλίο γεμάτο συναισθήματα, ένταση και μαθήματα θέλησης και πίστης, τότε η Αχανής Μοναξιά είναι το βιβλίο σας.

Αγαπημένη φράση: «Στη λογοτεχνία , ο θάνατος σήμαινε πολλά πράγματα, μήνυμα, κάθαρση, αντίποινα. […] ο Θάνατος σούέφερνε δάκρυα, σε γέμιζε θλίψη, αλλά, στα καλύτερα βιβλία της, χάριζε και γαλήνη, ικανοποίηση, την αίσθηση ότι η ιστορία τελείωνε όπως ακριβώς έπρεπε να τελειώσει. Στην πραγματική ζωή, διαπίστωνε η Λένι, τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ο θάνατος ήταν θλίψη που πλημμύριζε τα σωθικά σου και άλλαζε τον τρόπο που έβλεπες τον κόσμο».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: