Book we loved: Το Χρυσό Βραχιόλι

Γεια σας αγαπημένοι μου!

Σήμερα διαβάζουμε Το Χρυσό Βραχιόλι, το καινούργιο βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόκειται για ένα βιβλίο που έπιασα στο χέρια μου το απόγευμα και μέσα σε λίγες ώρες διαβάζοντας και την τελευταία σελίδα καθόμουν στο μπαλκόνι και προσπαθήσω να επεξεργαστώ όλη αυτή την πληροφορία που μόλις έλαβα.

Η ιδέα του βιβλίου προσωπικά μου φάνηκε αρκετά πρωτότυπη, καθώς πρόκειται για αληθινούς ανθρώπους που αφηγούνται τις ιστορίες τους, ζωντανεύοντας μια χώρα και μια εποχή. Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι πρώτοι στην οικογένεια τους που σπούδασαν. Όλοι τους φόρεσαν το χρυσό βραχιόλι.

Η Σοφία Νικολαϊδου παίρνει συνεντεύξεις και μας παρουσιάζει με τα δικά τους λόγια αυτούς που έφυγαν από το χωριό και ήρθαν στην πόλη. Αυτούς που γεννήθηκαν στη φτώχεια από γονείς που ήξεραν λίγα ή ελάχιστα γράμματα.
Αυτούς που διάβασαν, πέρασαν στο πανεπιστήμιο, απέκτησαν αξιοσέβαστο επάγγελμα και άνετη ζωή.
Αγροτόπαιδα που έγιναν γιατροί, εργατόπαιδα που σπούδασαν δικηγόροι. Κορίτσια που πάλεψαν για το αυτονόητο: μια δουλειά και το δικό τους πορτοφόλι. Ελεύθεροι επιχειρηματίες και δημόσιοι υπάλληλοι, απόφοιτοι του δημόσιου σχολείου ή υπότροφοι των μεγάλων ιδιωτικών. Παιδιά που σπούδασαν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα ζήσαμε μια ειρηνική επανάσταση: μια επανάσταση με όπλο τις σπουδές και τα γράμματα.
Ένα πανόραμα του 20ού και του 21ου αιώνα σε μια χώρα που άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει. Τρεις γενιές Ελλήνων αφηγούνται την ιστορία τους και φτιάχνουν ένα μωσαϊκό από φωνές… Εκπληκτικές αφηγήσεις–εγωγραφίες, όπως τις χαρακτηρίζει η συγγραφέας, που δίνουν πολλή τροφή για σκέψη.

Το βιβλίο αυτό με ξάφνιασε. Ήταν σαν να μην  ήμουν προετοιμασμένη για όλη αυτή την πληροφορία. Που ενώ ανέκαθεν είχα κατά νου το παρελθόν και τις συνθήκες του, γιατί παρόμοιες ιστορίες έχουν και οι γονείς μου και πολλοί συγγενείς μου, διαβάζοντας μαζικά όλες αυτές τις ιστορίες είναι σαν να κατανόησα ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδας και των ανθρώπων της.

Θέλω πολύ να δώσω το βιβλίο αυτό στους γονείς μου, ακόμα και στη γιαγιά μου, για να δω τις αντιδράσεις τους. Θα σας κρατάω ενήμερους.

Απόσπασμα με το οποίο ταυτίστηκα: «Ένα πράγμα που έχω εισπράξει από τους γονείς μου, με τα στραβά τους, με τα κακά τους, με τις δυσκολίες που έχουν πάντα αυτές οι σχέσεις, είναι ότι δεν κωλώνω σε τίποτα. Κάνω πάντα αυτό που θέλω να κάνω. Και το κάνω μόνη μου.

Φράση που επαναλαμβάνεται σε πολλές ιστορίες: «Ό,τι μαθαίνεις, κέδρος είναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: