Βιβλία αυτοβελτίωσης και «ο κόσμος όλος».

Οι περισσότεροι «μη βιβλιοφάγοι», όταν πρωτοάκουσαν από κάποιον φίλο να τους περιγράφει την εμπειρία του από την ανάγνωση κάποιου βιβλίου που κατατάσσεται (θα εξηγήσουμε αργότερα γιατί) στο είδος βιβλίου αυτοβελτίωσης, γέλασαν. Αντίδραση που παρατηρήθηκε από πολλούς και ίσως όχι άδικα αρχικά. Βιβλία αυτοβελτίωσης, βιβλία self-help, βιβλία προσωπικής ανάπτυξης. Βιβλία για την επιτυχία, βιβλία motivation, βιβλία... Continue Reading →

Ένα ποδήλατο παρακαλώ

Σήμερα σας γράφω από την αξιαγάπητη και πράσινη Φρανκφούρτη. Το θέμα του σημερινού άρθρου όμως δεν είναι η ομορφιά της πόλης αυτής αλλά η χαρά μου για την ευκαιρία που μου χάρισε αυτό το μέρος να ζήσω για μια εβδομάδα πάνω σε ένα ποδήλατο. Η αγάπη μου για το ποδήλατο μας μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω... Continue Reading →

Σχεδία home

Γεια σας αγαπημένοι μου, Σήμερα θα μιλήσουμε για την «σχεδία», που είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου (International Network of Street Papers-INSP) Η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του κόσμου, δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της... Continue Reading →

Είναι τρίτη βράδυ. Σίγουρα μετά τα μεσάνυχτα. Είμαι στο σπίτι με φίλους και περνάμε καλά. Ξαφνικά χτυπάει το κινητό μου και βλέπω ένα νέο email. Μέχρι τότε, τα βράδια συνήθως δεν έλεγχα ποτέ τα email μου. Δεν ξέρω τι "μαγικό" συνέβη εκείνη τη φορά. Ήταν το email συγχαρητηρίων για την ένταξη μου στην οργανωτική ομάδα... Continue Reading →

Εσύ, ο άνθρωπός μου! Μεγαλώνεις. Διαπλάθεσαι. Εξελίσσεσαι. Στο μεταξύ συνειδητοποιείς και επαναπροσδιορίζεις. Ίσως κατάλαβες τι περιγράφουν οι λέξεις αυτές. Ίσως πέρασες και εσύ αυτή την δύσκολη αλλά λυτρωτική διαδικασία αυτοκριτικής. Ήταν η στιγμή που κοιτάχτηκες στον καθρέφτη και το είδωλο που έβλεπες δεν ήταν πια τόσο οικείο. Ήταν η στιγμή που ένιωσες ξένος μπροστά στον... Continue Reading →

Δεν ξέρω αν το κείμενο αυτό θεωρείται απολογισμός της χρονιάς που πέρασε ή πρόλογος για τη χρονιά που έρχεται. Ξέρω μόνο ότι ένιωσα την ανάγκη να ανοίξω τον υπολογιστή μου και να γράψω δύο κουβέντες. Ας μην βάλουμε λοιπόν, ταμπέλα στο άρθρο αυτό. Το 2018 ήταν η χρονιά που πίστευα ότι θα πάνε όλα καλά.... Continue Reading →

Ουράνιο Τόξο! Κάποτε μου είπαν πως είμαι διαφορετικός. Το καλύτερο κομπλιμέντο που μου έχουν κάνει ποτέ. Και πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί δίνουμε στην λέξη διαφορετικός μια αρνητική χρειά. Αν το καλοσκεφτείς είναι τόσο τιμητικό και κολακευτικό να σε χαρακτηρίζει κάποιος διαφορετικό, γιατί σημαίνει αφενός ότι εσύ έχεις επιλέξει να ξεχωρίσεις από την μάζα, αφετέρου ότι... Continue Reading →

Eyes closed. Δύο λέξεις τριγυρνούν στο μυαλό μου από τότε που γύρισα από την πρωτόγνωρη για μένα εμπειρία του Erasmus+. Ευγνωμοσύνη και χρέος. Ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε, ακόμα και για εκείνα που θεωρούμε δεδομένα και χρέος για όσα πρέπει να κάνουμε για αυτή την κοινωνία. Η φράση από την Ασκητική του Καζαντζάκη δεν θα μπορούσε... Continue Reading →

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ Όλη την εβδομάδα τρέχεις σε μαθήματα, σχολές, δουλειές, φροντιστήρια, προπονήσεις, εξόδους, φίλους, συγγενείς. Ουφ κουράστηκα! Ωραία η καθημερινότητα και όλο το τρέξιμο της, αλλά χρειάζεσαι μια μέρα για εσένα και τον εαυτό σου. Όχι, δεν μιλάω για την μέρα που βγαίνεις, πίνεις, ξενυχτάς. Μιλάω για την Κυριακή. Η Κυριακή για... Continue Reading →

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑